Αυτή η σελίδα είναι αφιερωμένη στους καθηγητές του Γυμνασίου και του Λυκείου Μακροχωρίου.

Είναι οι ήρωες που από την πρώτη στιγμή που έσκασε σαν βόμβα η τραγική είδηση βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή πυρός, στο επίκεντρο της πρωτοφανούς τραγωδίας.

Μετά τους γονείς, αυτοί σήκωσαν το πιο μεγάλο σταυρό.

Το βάρος της ευθύνης και της προσπάθειας, να συντονίσουν να ενημερώσουν αλλά προ πάντων να βοηθήσουν και να εμψυχώσουν γονείς και μαθητές.

Έντρομοι, συγκλονισμένοι αλλά διατηρώντας την ψυχραιμία τους και την ψυχική τους δύναμη τα έδωσαν όλα και τα υπέστησαν όλα προκειμένου να σωθεί ότι μπορούσε να σωθεί.

Τραγικές φιγούρες αρχαίας Ελληνικής τραγωδίας στάθηκαν και στέκονται στο ύψος των περιστάσεων και βοηθούν και συμπαρίστανται με δύναμη ψυχής και θάρρος τα παιδιά που επέζησαν και τις οικογένειές τους.

Φορτίο βαρύ, καθήκον δυσβάστακτο που όμως βοηθά την ελπίδα και το κουράγιο να ανθίσουν και πάλι.

Ήρωες τραγικοί που είδαν από την μια στιγμή στην άλλη τον χάρο με τα μάτια τους και όμως ευχήθηκαν να ήταν οι ίδιοι στην θέση των μαθητών τους. Και όχι μόνο μια φορά!

Γονείς και αυτοί για τα παιδιά, δεμένοι με τα ιερά δεσμά του πνευματικού πατέρα, του καθοδηγητή και του επιμορφωτή είδαν τα πνευματικά τους παιδιά να χάνονται στην στιγμή, αδύναμοι να αντιδράσουν στο μοιραίο.

Όποιος δεν ζήσει μια τέτοια στιγμή δεν θα μπορέσει ποτέ να καταλάβει τι πέρασαν και τι περνούν οι ήρωες αυτοί.

Και όμως είναι αναγκασμένοι, και ας είναι κάποιοι από αυτούς βαριά τραυματισμένοι, να προσπαθούν να επανέλθουν στην ρουτίνα της καθημερινής πραγματικότητας καθώς η ζωή συνεχίζεται και η σχολική χρονιά, το δυσκολότερο της μέρος δεν έχει ακόμη τελειώσει.

Οι εξετάσεις για τα υπόλοιπα παιδιά τώρα αρχίζουν και πρέπει να δώσουν τον καλλίτερο εαυτό τους, να εμψυχώσουν τα παιδιά, να τα συνεφέρουν και να τα βοηθήσουν να περάσουν την σχολική χρονιά.

Αλήθεια ποιος θα μπορούσε να φέρει σε πέρας τόσο δύσκολο έργο;

Και όμως οι ηρωικοί καθηγητές του Μακροχωρίου με όλη τους την δύναμη αγωνίζονται να επουλώσουν τις βαθιές πληγές που χάραξε στις ψυχές αυτή η τραγωδία και βοηθούν την ελπίδα και το χαμόγελο να ανθίσουν και πάλι. Σιγά-σιγά με υπομονή, με πολλή προσπάθεια και με τον χρόνο.

Υπερβάλλοντας τις φυσικές τους δυνάμεις και το ανθρωπίνως δυνατό, είναι εκεί που το χρέος και η ευθύνη επιβάλλει.

Ένα μεγάλο εύγε και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους αυτούς τους ήρωες που καθημερινά, ταπεινά, με αυτοθυσία και περισσή αλληλεγγύη φέρουν το βάρος και τον σταυρό αυτού του εφιάλτη.

Θα προσευχόμαστε όλοι να τους δίνει ο Θεός κουράγιο, δύναμη και ψυχή να αντέξουν και να υπομείνουν την δοκιμασία αυτή.

Μα πάνω απ' όλα να βρουν συμπαράσταση και βοήθεια από τους ταγούς της Πολιτείας, να βοηθηθούν και να μην ξεχαστούν.

Είναι καθήκον όλων μας, το Λύκειο του Μακροχωρίου, οι μαθητές, οι καθηγητές και οι οικογένειές τους να μην ξεχαστούν, όσο υπάρχουν άνθρωποι. και μνήμη.

 

 

 

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΛΥΚΕΙΑΡΧΗ ΜΑΚΡΟΧΩΡΙΟΥ

 

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ 21 ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ

Το μνημόσυνο των Σαράντα ημερών ξαναζωντανεύει στη μνήμη μας το συγκλονιστικό δυστύχημα στα Τέμπη. Μολονότι δεν έσβησαν στη σκέψη μας οι συνταρακτικές και φρικιαστικές εκείνες στιγμές, καθώς και οι νεανικές, αγγελικές μορφές των αδικοχαμένων μαθητών και παιδιών μας, το 40νθήμερο μνημόσυνο θα αναβιώσει την οδύνη, το θρήνο και την κόλαση της ασφάλτου της 13ης Απριλίου 2003.

Ευχόμαστε και ελπίζουμε η αναβίωση αυτή να ξαναθυμίσει την τραγωδία, να ξυπνήσει τις συνειδήσεις των υπευθύνων, να ευαισθητοποιήσει τους αρμόδιους φορείς και παράγοντες της κοινωνίας και της Πολιτείας, να μετατρέψει την οδύνη σε συγκεκριμένες αποφάσεις και ενέργειες, ώστε να εκλείψουν παρόμοιες τραγωδίες στο μέλλον. Μόνον έτσι θα αποδοθεί ο ελάχιστος φόρος τιμής στην ομαδική αυτή θυσία-έγκλημα των μαθητών μας στο βωμό της ασφάλτου και ας αποτελέσουν τα τελευταία αδικοχαμένα θύματα φόρου αίματος στους ελληνικούς δρόμους.

Δυστυχώς ο άδικος αυτός χαμός ακρωτηρίασε το σχολείο μας, άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό, ένα ανεπούλωτο τραύμα σε καθηγητές και μαθητές και χάραξε τα αγγελικά τους πρόσωπα βαθιά στη μνήμη και στην καρδιά μας.

Ας είναι αιώνια η μνήμη των 21 μαθητών στην πανελλήνια συνείδηση, ας αποτελούν μέρος στη χορεία των αγγέλων, ας ζουν στη θύμηση και στην καρδιά των γονιών και συγγενών τους, στους οποίους ο Θεός να δίνει κουράγιο και δύναμη να υπομείνουν τη θλίψη και την οδύνη για τον άδικο χαμό των παιδιών τους.

Το γεγονός ότι πέρασαν σε δευτερόλεπτα από τη χαρά, το γέλιο, τη νεανική ευτυχία της ζωής, στον άλλο κόσμο, ας αποτελεί βάλσαμο παρηγοριάς στον πόνο της ψυχής τους.


15/5/2003
Ο διευθυντής του Ε.Λ. Μακροχωρίου,
Δημήτριος Απ. Γκέκας


Αυτά τα κεράκια θα ανάβουν για πάντα
από τον πνευματικό σας πατέρα.
Δημήτριος Απ. Γκέκας

 

Κεντρική ΣελίδαΜήνυμα ΔημάρχωνΜήνυμα Νομάρχη
Δημοσιεύσεις Η πολιτεία Ποιήματα - Επιστολές
Οι καθηγητές Οι συμμαθητέςΟι τραυματίες
Για τους γονείς ΕθελοντέςΑνάψτε ένα κερί
Δείτε τις ευχές Μία προσευχήΕκδηλώσεις
Επικοινωνία

Στείλτε ένα email σε φίλο σας για αυτήν την σελίδα


  News in English


Σχεδιασμός και Ανάπτυξη: Σάκης Πολύζος
Καλλιτεχνική επιμέλεια, κείμενα: Ιφιγένεια Καλφοπούλου